31 augustus 2017: Een brief aan mijn kleuter

August 31, 2017

Liefste Sien, 

 

een kleine drie jaar geleden zette je onze wereld op z'n kop. 

We hadden enorm naar je komst uitgekeken maar al snel merkten we dat we toch niet helemaal voorbereid waren op je sterke karaktertje. 

Je huilde veel, het refluxmonster stelde ons enorm op de proef en bovendien wilde je altijd aanraking voelen. Je leefde de eerste 6 weken letterlijk op onze buik! Je was er misschien liever zelfs terug ingekropen als dat had gekund!

Maar desondanks zijn we je enorm dankbaar. Je bent het mooiste geschenk ooit en dankzij jou werden papa en ik een fantastisch team. 

Op 6 weken tijd hadden we al heel wat watertjes doorzwommen. We kochten draagdoeken en inbakerdoeken, experimenteerden met verschillende slaaphoudingen en locaties, maar belanden uiteindelijk altijd terug met jou op de zetel, jij bovenop onze buik. Want alleen daar wilde je slapen of in de draagdoek dicht bij mama. Maar dat vonden we niet erg want je was zo mooi en je ruikte heerlijk!

Dat je goed wist wat je wilde! Dat was een feit! 

 

Je groeide verder uit tot een ongelofelijk flinke meid. Eentje om apetrots op te zijn. Je staat op met een glimlach en gaat ermee slapen. Je bent een doorzettertje en wil graag alles zelf doen waardoor je nu al over een grote portie zelfredzaamheid beschikt. Daarnaast ben je de liefste zus die Tijs zich had kunnen wensen. Vanaf dag 1 ben je super lief voor hem en voel je de verantwoordelijkheid om de pluisjes tussen zijn teentjes te halen en de melk die uit zijn mondje loopt zachtjes weg te deppen met een tetradoek. Van jaloezie geen sprake!

 

Lieve Sien, we hebben geprobeerd je alles mee te geven om morgen de grote stap naar de kleuterschool te zetten. 

De potjestraining deed je super flink. Op een week tijd deed je op het potje alsof het niets was, een week later ging je al naar 'het grote toilet' en vandaag plas je moeiteloos samen met Bonneke in de bosjes! 

We weten dat je zelfstandig naar het toilet kan, zelfs met die moeilijke jeansbroek, dat je zelf je boekentasje kan open en toe doen, en dat je een krak zal zijn in knutselen want dat vind je fantastisch! 

We hopen dat je voor de andere kindjes minstens even lief zal zijn als voor je broer al moet ik je wel waarschuwen dat ze het wellicht niet zo fijn vinden als je de pluisjes van tussen hun teentjes vist. 

Ik heb je de voorbije 2 jaar getroost, gewiegd, geknuffeld. We hebben samen gelachen met neuze-neuze en gehuild om een kapotte knie, Ik heb je handje vastgehouden toen je voor het eerst van de glijbaan ging en op de trampoline sprong. Mijn hand lag op je rug toen je leerde fietsen en ik vertelde verhaaltjes voor het slapen gaan. Ik leerde je relativeren, doorzetten, samenspelen en lief zijn voor anderen. Maar morgen kan ik alleen maar.......loslaten! 

 

Morgen zal ik even de tranen verbijten als het speeltijd is want drukte en lawaai is niet jou habitat.

Maar we laten ons niet kennen! 

Al snel zal je in de zandbak spelen met al je vriendjes en vriendinnetjes en ben je die aardige 1 september vergeten. Geef morgen maar een handje aan de juf en neem je knuffeldoekje even mee op de speelplaats! Doorzetten, dat hebben we geleerd!

Ook als het eens wat moeilijker gaat!

 

 Je mag zijn wie je bent! Mama en papa zien je graag x

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Please reload