Wanneer een fladderende gans een huilende olifant wordt

April 9, 2016

We trakteerden onszelf op een portie cultuur. 

Cultuur op peuterformaat maar oh zo heerlijk genieten! 

Theater de spiegel speelde een heerlijk schouwspel

van zang, muziek, beweging en geluid. 

 

Laat het ons geen toneel noemen want toneel dat is, voor mij althans,

 veel te veel gepraat wat de magie van het spel helemaal wegneemt. 

Ik heb een hekel aan het te veel aan woorden in een toneelstuk. 

Ze steelt de ruimte tot fantasie en eigen invulling. 

En die invulling geven we toch graag zelf. 

 

Net daarom vind ik het zelf zo heerlijk om met weinig woorden

toneel te spelen voor de kleuters van onze school. 

Daar kan ik me dan helemaal in verliezen... 

Net zoals ik hier al weer even afwijk van de essentie. 

 

Dat toneel dus...

'Nest' was de naam! 

 

 

Onze oogappelSien was vanaf de eerste tot de laaste seconde geboeid. 

Ze zag net als wij fladderende ganzen, grote en kleine eieren,

kippen en een heel groot nest. 

Maar ik hoop dat ze ook, dankzij het uitblijven van de woorden,

heel wat andere dingen zag. 

Want was die fladderende gans nu een huilende olifant...so be it!

 

Jammer genoeg reist het nest nu naar andere oorden maar ik hoop dat Sien haar fantasie heeft gespeeld en dat ze deze nacht droomt van al dat moois uit het nest!

 

Achteraf konden de kindjes nog even alles verwerken

door te gaan spelen in het nest met alles erop en eraan! 

Dat maakte het af! 

 

Wij hebben genoten van naar haar te kijken! 

 

Oogappelsien x

 

 

 

 

 

 

 

 

Please reload